Verhaaltjes van Abdul Jabar Wariakheel

	De heer Abdul Jabar Wariakheel komt uit Kabul, de hoofdstad van Afghanistan. Hij is 84 jaar oud en woont in Papendrecht. Hij heeft Nederlands geleerd in het Asielzoekerscentrum in Wageningen. Onderstaande stukjes heeft hij als huiswerk gemaakt.

Jeugd
Toen ik 12 jaar was hadden we een koude winter en het had gesneeuwd. Onze speeltuin was bedekt met de sneeuw. Op een vrijdag droegen we onze winterkleren en gingen we naar de speeltuin. We maakten daar symbolen van de huizen uit de sneeuw. Daar speelden we in.

De tijd gaat voort maar de herinnering blijft in het geheugen.
Als mijn jeugd te koop was, zou ik hem kopen.

Opdracht
Wat vindt u beter een school met alleen meisjes of alleen jongens, of een school met meisjes en jongens?

Antwoord:
Ik vind dat een school met jongens en meisjes beter is. Daar vermengen mannelijke en vrouwelijke gedragingen. Ze maken een zacht, sociaal, democratisch gedrag en het wordt ook een voorbereidende school voor hun toekomstig samenleven.

Het strand
Een mooi gebied voor toeristen

Wij willen met vakantie gaan. Ik houd van het strand. Het is een recreatiegebied. We willen op het strand onder de grauwe hemel een wandeling maken. Het is goed voor de geestelijke gezondheid. Het verandert onze vermoeidheid. Daar genieten we van het landschap. Het is een product van de wisselwerking tussen de natuur en het menselijk werk. Veel mensen komen daar. Mannen, vrouwen, jongens, ouderen, toeristen, reizigers, bevolkingen en allochtonen. Maar ze kijken allemaal in een humanistische en gezellige manier naar elkaar.
Nu is het de lentemaand. De planten lopen weer uit en het weer wordt warmer. Een wandeling op het strand naast de zee in het lekkere weer maakt je geestelijk gezond.
Als je van de geestelijke kant kijkt, kan je vinden dat de vissen in de zee en de vogels in de lucht ook groepen maken.
De nestgenoten vogels en de soortgenoten vissen komen bij elkaar. Ze springen en spelen rond elkaar. Het vermeerdert de schoonheid van het strand.

Het woord en de betekenis
Wanneer we zeggen dat een woord een betekenis heeft, bedoelen wij dat een klank of klanken betekenissen hebben.
Soms liggen deze betekenissen abstract. Wij zoeken ze op in een woordenboek. Iedere lezer moet een woordenboek of woordenboeken bezitten.
Ik heb woordenboeken voor af en toe gebruik. Het Nederlands-Nederlands woordenboek is eigenlijk een waardevol boek. Maar het Engels-Nederlands woordenboek is ook bruikbaar. Het is in Nederlandse termen omgeschreven. Wij moeten woorden, klanken en betekenissen gebruiken. Wij moeten alle inhouden van de woordenboeken gebruiken. En vermeerderen onze taalwetenschap. Je weet dat een woordenboek bevat de woorden en hun betekenissen. Maar de betekenissen van een woord wordt omschreven met behulp van andere woorden. Ik bedoel dat in het woordenboek, worden woorden omschreven door woorden. Maar ik denk dat de betekenis opzoeken in een woordenboek kost je lange tijd. Ieder woord wijst naar een ander woord. De series gaan voort.

Het woordenboek is rijk van woorden en uitleggingen. Maar het kan niet omhelzen alle soorten betekenissen van de woorden. Uit de context kan je vinden wat de bedoeling van het woord is. De woorden die er voor en na geplaatst zijn, maken de betekenis van het twijfelachtige woord duidelijk. Dus zonder woordenboek kunnen wij ook onze moeilijkheden oplossen. Het is beter dat wij altijd de situatie van de tekst in het hoofd hebben. Wij moeten kijken of het ene woord naar andere betekenissen schijnt.