Projectbeschrijving
Het project Levensloop Oudere Vluchtelingen is opgezet als een zoektocht naar de verhalen en de levensloop van oudere vluchtelingen en naar de behoeften die zij hebben op het gebied van expressie en sociale relaties.
Daarnaast kent het project een aantal experimenten waarin oudere vluchtelingen zelf uitproberen welke expressietechnieken hen het meest aanspreken en tot welke producten het werken met deze technieken leidt. Op basis van de zoektocht en de experimenten worden uiteindelijk een methode en een programma ontwikkeld die vluchtelingen zelf en de organisaties die met hen werken in staat stellen de grote potentie van deze groep aan te boren en hun inburgering te vergemakkelijken.

Organisatie
Het project kent verschillende organisatorische eenheden.
Een kerngroep van gezaghebbende personen uit diverse geledingen van de Nederlandse samenleving.
Een stuurgroep van personen afkomstig uit organisaties en instellingen die zich met de positie van vluchtelingen bezighouden.
Een projectteam bestaande uit een projectleider (een staflid van de stichting BMP) en een drietal tweetalige freelancers.

De ontwikkelingen in het project LOV worden geobserveerd en geëvalueerd door het Instituut voor Migratie en Etnische studies (IMES)van de Universiteit van Amsterdam.

Fasering en werkwijze
Het project is opgebouwd uit twee fases. De eerste fase stond in het teken van verzamelen.
Deze fase is afgesloten met een verslag getiteld Levensverhalen voor het voetlicht. In dit verslag komen zowel oudere als jongere vluchtelingen aan het woord over de levensloop van de ouderen. Er wordt ingegaan op de effecten die het vertellen bij hen teweeg brengt en op de inhoud van een aantal verhalen. Aan de hand van diverse praktijkvoorbeelden wordt in kaart gebracht welke mogelijkheden expressievormen als toneel, muziek, video en dans bieden om uitdrukking te geven aan een onbekend bestaan. Over deze fase is tevens een observatierapport van het IMES verschenen.

De tweede fase stond in het teken van doen en leren. Er zijn, bij wijze van praktijkexperiment, in de gemeenten Hoorn, Nijmegen, Den Bosch en Den Haag uiteenlopende expressieprogramma’s ontwikkeld en uitgevoerd (schilderen, toneel, muziek en verhalen vertellen). Dit is gebeurd in samenwerking met lokale stichtingen VluchtelingenWerk en docenten uit de betreffende regio. Daarnaast is er in Amsterdam een grotere theaterproductie gemaakt waarin met verschillende expressievormen is gewerkt.
In alle programma’s vormden de verhalen en de vaardigheden van de oudere vluchtelingen zelf het uitgangspunt.

Op basis van de resultaten van de zoektocht en de praktijkexperimenten is een handzame methode en programma voor empowerment van oudere vluchtelingen ontwikkeld.
Zie de publicatie De kracht van oudere vluchtelingen.
In deze publicatie wordt ook uitgebreid verslag gedaan van het verloop van de verschillende LOV-experimenten.

Het LOV-project heeft op allerlei plekken in Nederland een vervolg gekregen

Hieronder een aantal van voorbeelden van hoe het project bij VluchtelingenWerk verder is doorgezet.

Werkconferentie LOV - 3 december 2010

VluchtelingenWerk Amstel tot Zaan (SVAZ) nodigt u van harte uit voor de werkconferentie ‘Gedeelde ervaringen’ op vrijdagmiddag 3 december in het leerwerkbedrijf Restoranje, Surinameplein 122 te Amsterdam

In het kader van het Europese jaar van de bestrijding van de armoede en sociale uitsluiting  heeft SVAZ dit jaar het project ‘Gedeelde ervaringen’ uitgevoerd (1). Vierentwintig oudere vluchtelingen en Amsterdamse leeftijdgenoten kwamen in tien workshops bijeen. Ze werden getraind in het bedienen van de camera, zij leerden hoe te interviewen en maakten zich de techniek van het monteren eigen. De verhalen over hun land, het leven in Nederland en hun geschiedenis en de gezamenlijke uitstapjes zijn met een videocamera vastgelegd. Een compilatie van alle opnames zijn verwerkt in de gezamenlijk gemaakte film ‘Gedeelde ervaringen’.

De werkconferentie van 3 december heeft in de eerste plaats tot doel om de methodiek van het project ‘Gedeelde ervaringen’ over te dragen. SVAZ heeft nu vijf jaar ervaring met het ontwikkelen en uitvoeren van projecten levensloop oudere vluchtelingen in Amsterdam. In de eerdere projecten Gebroken Landschappen, Koffers met Verhalen, Verbeeld je verhaal en Gedeelde herinneringen zijn verschillende methodieken gebruikt om de kracht en potentie van oudere vluchtelingen te tonen. Ook deze methodieken willen we graag met u op 3 december delen.

Zie Programma

Gedeelde ervaringen - 2010 (LOV)

Het vijfde deel in de reeks LOV-projecten van Vluchtelingenwerk Amstel tot Zaan heeft als thema het leven van ouderen in Nederland en heeft de naam "Gedeelde ervaringen" gekregen.

In workshops gaan vluchtelingen en Nederlanders onder leiding van een expressiedocent op verkenning naar elkaars leven. Wat betekent ouder worden in verschillende culturen? Hoe beleeft ieder het om oud te worden en wat kunnen we van elkaar leren om het leven als oudere aangenaam te maken? Deze vragen krijgen aandacht in de workshops én in een serie persoonlijke ontmoetingen. In koppels gaan de deelnemers op pad om te onderzoeken hoe het dagelijks leven van ouderen in Nederland eruit ziet.
"Gedeelde ervaringen" wordt in 2010 afgesloten met een aantal presentaties, een publicatie en een documentaire.

Meer

Kijk voor meer informatie op de website van Made in Holland
De boekpresentatie vond plaats op zondag 22 november in kasteel Marquette te Heemskerk.

Dit boek is het resultaat van een Bi-ont project in Castricum, Heemskerk en Bergen. Bi-ont projecten zijn door de stichting BMP ontwikkeld voor VluchtelingenWerk Nederland.

Koffers met verhalen
Stichting Vluchtelingenwerk Amsterdam heeft een bundel uitgebracht met afbeeldingen van koffers en teksten die tot stand zijn gekomen binnen het project Levensloop Oudere Vluchtelingen.


Met de koffers verduidelijken zij wat bij hen als belangrijkste herinnering boven kwam tijdens een aantal sessies: de herinneringen die zij met ons willen delen.
Het resultaat is verrassend en vooral als we bedenken dat het voor de meeste vluchtelingen de eerste keer was dat zij schilderden en/of zelf muziek maakten.